1
دانش‌آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم (نویسنده مسئول).
2
دانش‌پژوه سطح چهار مرکز تخصصی علوم حدیث حوزه.
چکیده
آیت‌الله بروجردی از فقهای برجسته معاصر است که در گسترش دانش رجال نقش به‌سزایی ایفا کرده‌اند. ایشان در فرآیند اعتبارسنجی احادیث، معیارهایی را مطرح کرده‌اند که بر اساس آن، اعراض یا عمل مشهور می‌تواند در کاهش یا افزایش اعتبار حدیث، به‌ویژه در موارد تعارض، تأثیرگذار باشد. بر همین مبنا، شهرت روایی در برخی موارد بر سند حدیث مقدم شمرده می‌شود، حتی بدون توجه به وثاقت راویان. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی به بررسی دیدگاه‌های رجالی آیت‌الله بروجردی در موضوع شهرت می‌پردازد و نشان می‌دهد که از نگاه ایشان، شهرت روایی به‌تنهایی در ارزیابی حدیث دارای مرجحیت نیست، بلکه صرفاً به‌عنوان یکی از قرائن ظنی در کنار سایر معیارهای اعتبارسنجی به‌کار گرفته می‌شود. این دیدگاه به‌روشنی در تقریرات دروس خارج فقه ایشان نمایان است و در عین حال، با دیدگاه شیخ انصاری&که برای شهرت جایگاه مستقل و مؤثر قائل بود، تفاوت دارد.
