فرزندپروری یا تربیت فرزندان، نقشی بنیادین در شکل‌گیری شخصیت و زیست فردی و اجتماعی انسان ایفا می‌کند. بخش قابل‌توجهی از آسیب‌های اجتماعی، فرهنگی، اعتقادی، اخلاقی و روانیِ جوامع، حاصل تربیت ناصحیح در نهاد خانواده است. آگاهی والدین از شیوه‌های صحیح تربیتی و به‌کارگیری آن‌ها، زمینه‌ساز شکل‌گیری جامعه‌ای سالم، پویا و پیشرفته خواهد بود. از یک‌سو، نیاز همه‌جانبه انسان به تربیت، و از سوی دیگر، کمبود پژوهش‌های نظام‌مند و کاربردی در این عرصه، ضرورت تحقیقاتی جامع با محوریت متون دینی را آشکار می‌سازد. ادعیه صحیفه سجادیه، به‌عنوان بخشی از منظومه معارف اسلامی، دربردارنده اصول و شیوه‌های تربیتی متعددی هستند که قابلیت استخراج و بهره‌گیری علمی دارند. پژوهش حاضر که با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام گرفته، به بررسی مضامین تربیتی ادعیه صحیفه سجادیه پرداخته و با تمرکز بر آموزه‌های فرزندپروری از منظر امام سجاد×، هشت روش بنیادین و تأثیرگذار در تربیت فرزند را شناسایی و تبیین کرده است. نوآوری این تحقیق، ارائه ساختاری منسجم و جامع از شیوه‌های تربیت فرزند با بهره‌گیری از نمونه‌های عینی برگرفته از ادعیه صحیفه سجادیه می‌باشد.